Бұл - біздің Қызылорда 1 сезон все серии в HD 1080 смотреть бесплатно онлайн

Бұл - біздің Қызылорда. Бірінші маусым.

Бэрнард деген жігіт Чикагода тұрады. Ол қарапайым американдық журналист. Бір күні редакциядан тапсырма алады: Қазақстанның алғашқы астанасы Қызылорда туралы материал жазу керек. Бэрнард еш ойланбастан билет алады да, ұшаққа отырады. Ол үшін бұл жай ғана кезекті жұмыс сапары.

Қызылорда әуежайына қонған бойда бәрі өзгере бастайды. Оны ешкім ресми түрде күтіп алмайды, бірақ қала тұрғындары бірден байқайды. Жүгі жеңіл жігітті көрген такси жүргізушісі бірден күліп, қазақша сөйлесуге тырысады. Бэрнард ағылшынша жауап береді, бірақ жүргізуші оны түсінгендей бас изейді.

Қонақ үйге жеткенде қызметкерлер оны ерекше құрметпен қарсы алады. Бірден шай әкеледі, тәттілер ұсынады. Бэрнард таңғалады. Ол Чикагода мұндай жылы қарсы алуға үйренбеген. Кешке қарай қонақүйдің жанындағы дүкеннен су алуға шықса, сатушы әже оған қосымша бір пакет құрт сыйлайды. «Жолда жейсің, балам», - деп күледі.

Ертесіне Бэрнард қала әкімдігіне барады. Әкімнің орынбасары оны кабинетке шақырып, ұзақ әңгімелеседі. Қала тарихы, Арал теңізі, қазақтың дәстүрлері, заманауи жобалар - бәрі туралы егжей-тегжейлі айтып береді. Бэрнард блокнотын толтырады, телефонға жазып алады. Бірақ әңгіме соңында әкімнің көмекшісі күтпеген сөз айтады: «Сізге қала бойынша экскурсия ұйымдастырайық. Біздің адамдармен танысып, бәрін өз көзіңізбен көріңіз».

Сол күні-ақ Бэрнардды ауылға апарады. Жол бойы жас жігіт жүргізуші ән салып, әзіл айтып отырады. Ауылға жеткенде қариялар оны тойға шақырады. Дастархан жайылып, ет әкелінеді. Бэрнард алғаш рет қолмен жеп көреді. Айналасындағылар күледі, бірақ жамандықпен емес, жылы шынайы күлкімен.

Бірақ бәрі біркелкі бола бермейді. Бір күні Бэрнард базарға барып, фотосуретке түсіріп жүргенде біреу оны қатты итеріп жібереді. Камерасы жерге түседі. Жағдай тез өршиді. Біреу полицияны шақырады. Бэрнардты бөлімшеге алып барады. Ол ештеңе түсінбейді. Тек өзінің қазақша «Мен журналистпін» деген сөзін қайталай береді.

Полиция бөлімшесінде отырып, Бэрнард алғаш рет ойланады. Неге мұнда бәрі сонша ашық әрі жылы, бірақ кейде кенеттен қатаң болып кетеді? Оны босатып жібереді, бірақ ол енді басқаша қарайды. Қызылорда оған жай ғана мақала жазатын қала емес екенін түсінеді. Бұл - өмір сүріп жатқан, тыныс алатын, күрделі әрі қарапайым адамдар мекені.

Келесі күндері Бэрнард өз бетінше қалады. Көшелерді аралайды, адамдармен сөйлеседі. Біреу оған домбыра үйретеді, екіншісі балық аулауға шақырады. Үшіншісі түнде Сырдария жағасында отырып, өмір туралы әңгімелейді. Бэрнард блокнотын ұмыта бастайды. Ол енді жазу үшін емес, түсіну үшін жүреді.

Қызылорда оны баяу, бірақ сенімді түрде өзгерте бастайды. Ол мұнда не үшін келгенін ұмытып қала жаздайды. Журналистік мақала әлі жазылмаған. Бірақ Бэрнардтың ішінде басқа бір нәрсе өсіп жатыр. Бұл қала оған өзінің шынайы бет-бейнесін көрсеткісі келетін сияқты.

Әрбір жаңа күн сайын ол өзін бұрынғыдан басқа адамдай сезінеді. Чикагодағы өмірі алыстаған сайын Қызылорда жақындай түседі. Бұл жерде уақыт басқаша ағады. Мұнда адамдар бір-біріне жылдам сөйлемейді, бірақ жүрекпен сөйлеседі.

Бэрнард әлі де өзінің басты мақсатын толық түсінбейді. Бірақ бір нәрсе анық: Қызылорда оны жай ғана қонақ ретінде қабылдаған жоқ. Қала оны өзінің бір бөлшегі етіп алғысы келеді. Ал ол осы шақыруға қалай жауап беретінін әлі білмейді.

Сериал осы сұрақтан басталады.